توسط : به گزارش پایگاه خبری کاشان باما به نقل از خبرگزاری مهر :
سودای «لیتیوم» و شوربختی دریاچه نمک؛
سرنوشت دریاچه ارومیه در انتظار دریاچه نمک!
طرح احداث شهرک شیمیایی-معدنی در دریاچه نمک آران و بیدگل برای استحصال لیتیوم، منیزیم و پتاسیم، بار دیگر پس از توقف سهساله به دلیل مخالفتهای زیستمحیطی، در دستور کار استان اصفهان قرار گرفته اما کارشناسان محیط زیست، منابع طبیعی و میراث فرهنگی هشدار میدهند که این پروژه میتواند دریاچه خشکشده را به کانون ریزگردهای نمکی تبدیل کرده و چندین استان در قلب ایران را تهدید کند.
طرح شهرک شیمیایی-معدنی در ۵۰ هکتار از بستر دریاچه با سرمایهگذاری بخش خصوصی و شرکت شهرکهای صنعتی اصفهان و بودجه حدود ۲۰۰ میلیارد تومان، از سال ۱۳۹۵ در دستور کار قرار گرفت؛ و در همان سالها با وجود مخالفت سازمان حفاظت محیطزیست کشور، تأیید سازمان مدیریت و برنامهریزی اصفهان را اخذ کرد اما سه سال پیش به دلیل نداشتن ارزیابی زیستمحیطی متوقف شد.
اکنون اما شرکت شهرکهای صنعتی اصفهان با فشار بر سازمان محیط زیست و رایزنی در جلسات استانداری اصفهان، تلاش دارد مجوز را احیا کند؛ تلاشها برای این پروژه در حدی است که میکوشند اگر با احداث شهرک مخالف میشود دستکم مجوزی برای راهاندازی کارخانه کوچک مقیاس برای استحصال منیزیوم و لیتیوم بگیرند.
در مقابل، کمیتههای کارشناسی شامل سازمان حفاظت محیط زیست، منابع طبیعی و میراث فرهنگی به شدت مخالف هستند.
محمدعلی کاظمی، مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری اصفهان با هشدار نسبت به اینکه ریزگردهای دریاچه نمک چندین استان را تهدید میکند، به خبرنگار مهر میگوید: حدود ۲۴ درصد از مساحت دریاچه در استان اصفهان قرار دارد و پیشبینی میشود اگر اقدامات پیشگیرانه انجام نشود، وضعیت دریاچه نمک مشابه ارومیه شود؛ از این رو باید تمرکز اصلی روی حوضه آبخیز بالادست باشد.
کماکان فشار شرکت شهرکهای صنعتی اصفهان برای اخذ مجوز از استانداری و هیئت وزیران ادامه دارد؛ بدون رعایت ضوابط، پروژه میتواند بحران ریزگرد را تشدید کند و چندین استان را تحت تأثیر قرار دهد. آینده دریاچه به تصمیم کارگروه ویژه بستگی دارد که آیا توسعه کوتاهمدت بر حفاظت بلندمدت غلبه میکند یا هماهنگی ملی اولویت خواهد داشت؟
